Nur'u Arayan Cümleler

Bir çığlıkla düşmüş adına hazırlanan düzenin taam da ortasına.
Dünyanın “onlu” zamanlara selamı onun da dünyaya ilk kelamı bu cılız ama tiz ses olmuş
Fakirin ağlayısı, ayrıldığı yerin guzelliğinden, garip bir diyara gelişinin de korkusundan olsa gerek, yıllar yılı anlamaya çalışmış nerede olduğunu ve yıllar yılı aklına geldikce asıl memleketi ağlayıvermiş henuz diline kelam dusmediğinden.
Ta ki geldiği yerin üzerine sinen kokusu silinen dek, sonra o da unutmus geldiği yeri… Hani zaman zaman ebabil kanatlarından yüreğine değen koku olmasa , hani zaman zaman bir duanın amininin ardından ruhuna inen insirah olmasa ,hani zaman zaman da bir kutlu kelamın golgesinden zihnine suzulen o renk olmasa ve hani zaman zaman su koca dunyaya sığmayan yureğine bakınca “ burası olmaz bu yureğin yeri” dedirten zihni olmasa… Geldiği yeri unutmakla kalmayıp, gideceği yeri de unutacak aslında… İşte o kadar vefasızda kendileri.
Ama zamandan ote bir kavram da tatmıs ya ruhu bir kere o guzelliğin tadını, mıknatısa cekilen metal parcası misal aklına geldikce cekiliyor o guzelliğe doğru…
Simdilerde gittiği yerin geldiği yer olduğunu biliyor, zamanla yine unutma ihtimali cok yuksek olsa da… Bu yuzden olsa gerek zaman mevhumu da tanımlanan haliyle soğuk geliyor ona.Sanki hersey bir sonsuzlukta bir zerre de, imha edilecek zamanı gelince… Bu notla birlikte hem de…
Ama imha edilmeyecek notlar var işte bu garip bunu biliyor. Kulağına öyle fısıldadı birileri… Onun asıl korkusu imha edilmeyecek bir yere, yazılmıs notlardan sanırım. Ve o notlar zaman ve mekanı asan bir yerlerde galiba… Ve işte o notlarda pek hos seyler yazılmadı ise sayet, zor olacak geldiği yer kadar guzel bir yere gitmesi…
Neyse boyle saçmalayan bir tip işte:).herkesin herseyi biliyor olmasından da ziyadesiyle sıkılmıs durumda… Beyni tıka basa doldurulmus olmanın bosluğundan muzdarip.
Ve bir dağ koyunde dunyayı uzerinde ki gokyuzunden ibaret, insanları da tanıdıklarından ibaret sanan , bildiği tek duayla melekleri dahi ağlatacak samimiyete sahip olan insanları arıyor…Bulursa onların talebesi olacak ahd etti buna…
Ha bi de Umidi var… Sonsuz olanından… Cunku sanırım annesi kucukken onu hep aynı masalla uyandırmış, herkes uyurken o uyandırılınca masalın içinden hep o sozu akıtmıs kulaklarından zihnine…
“Rabbin Merhametinden Umidini kesme kızım”
Tamam Annem…